عید شما مبارک.

هنوز هم شعر گفتن کار دشواریه واسم.

هنوز هم سخت ترین کار دنیا ابراز احساسات و گفتن افکارم به زبان شعره.

هنوز هم دلم فقط با شعر آروم میشه و با خوندن دست نوشته های....

اما دنیا عجیب دنیاییه. تا جایی که بعد همه جملات ناخودآگاه باید گفت "عجب".

یه رودخونه وقتی از یه مسیری عبور میکنه از صدها پیچ و خم میگذره. از پستی و بلندی های مختلف. از جنگل سبز و کوه های مرتفع و دشت ... یه جاهایی انقدر مسیر رودخونه فراخ و پهن میشه که سطح آب شاید به کف رودخونه برسه و گاهی انقدر تنگ و باریک میشه که رودخونه به کناره ها سرریز میشه و امکان داره هرچی اطرافشه با خودش بشوره و ببره... من حالا شدم اون رودخونه و سرریز شدم از زندگی. میشورم و میبرم هرچی که اطرافمه. فاصله گرفتن از این رودخونه خروشان بهترین اتفاقیه که میتونه برای اطرافیان بیوفته. دیره واسه شروعی دوباره....

در این دنیای وانفسا خویش را گم کرده ام. عشق را. زندگی را. زمان را. دل را.

چگونه است وجود این همه عشق و نبود این همه شور...

خاطرات هک شده بر دیوار دلم. و نه قابی که فرو افتد با هر وزش نسیم.

چشمها رو به جلو، رو به افق و اما این حرف و حدیث دل است که تمامی ندارد.

حرف از گذشته ای تلخ، گذشته ای سرد. مثل چایی سرد و تلخی که کنار دوست......

بی خیال دنیا. دنیایی که گاه مسیرش مشخص است و پای رفتنش مال خویش نیست.

بی خیال دنیا. دنیایی که.....

اشک است که امان نمیدهد.

سلام دوستای گلم چقدر دلم برای اینجا تنگ شده بود. از بس اومدم و دیدم خبری نیست دیگه کم کم به دست خالی برگشتن داشتم عادت میکردم. فکر کنم یه هفته ای میشه که سر نزدم. و اصلا نمیدونم که بلاگفای عزیز کی درست شد... در هر صورت خداروشکر که درست شد. هرچند یکسال و 4 ماه از خاطراتم حذف شد. قشنگترین خاطراتم. باورم نمیشه. دوستای گلم یه سری لینکا پاک شدن. ازتون خواهش میکنم بیاید و دوباره آدرس بذارید.

گاهی نیستم آن چه که هستم.

گاهی میشکنم در عین ایستادگی.

گاهی گوش فلک کر خواهد شد آنگاه که سکوت میکنم.

فقط کافیست چشمانت را ببندی تا ببینی که

چگونه در خود فرو میشکنم و میمیرم.

از تو سکوت مانده و از من صدای تو چیزی بگو که من بنویسم به جای توحرفی که خالی ام کند از سال ها سکوت حسی که باز پر کُنَدَم از هوای تواین روز ها عجیب دلم تنگ رفتن است تا صبح راه می روم پا به پای تودر خواب حرف می زنم و گریه می کنم بیدار می کنند مرا دست های توهی شعر می نویسم و دلتنگ می شوم

حس غریبیه....

دلم بهونه گیر شده.

محبت ها، مهربونی ها، هیچکدوم جواب بهونه هاشو نمیده.

هیچ چیزی....

هوای اینجا گاه سرده و گاه بارونی. آفتاب هم چنان میتابه.

دلم هوای تو را دارد...

خدا کند راست باشد که میگویند:

دل به دل راه دارد....

تو که باشی معجزه ای در من رخ می دهد به نام آرامش.

پس باش حتی همینقدر دور....

مهربانم ای دوست به جز از غصه دور بودن " تو " همه چي در گذر و آرام است حال من هم عالي ست ارغوان در پس گل واژه به غم مي خندد شمع عاشق شده است دل پروانه پر از بودن توست ماه در كوچه شب مي تابد خواب در چشم كبوتر بيدار مرغ شب، شعر و غزل مي خواند دختر سبز بهار باز در خانه من مهمان است عشق با ژاله وضو مي سازد لاله در حال قنوت بيد در خواب و ركوعي ابدي سجده بر خرمن گيسوي نسيم نفس باد سحر مشكين است صبح با عطر و شميم ازلي سرو با ناز و نياز قاصدك رقص كنان بلبلان نعره زنان نام زيباي تو را مي خوانند مهربانم اي دوست ليك با اين همه احساس قشنگ دلم از دوري هر لحظه ي تو تنگ شده

بچه که بودم عاشق نامادری سفید برفی بودم، وقتی می ایستاد جلوی آینه و می پرسید: « آینه چه کسی از همه زیباتر است؟» آینه جواب می داد: « تو!...تو از همه زیباتری!...» راستش علاقه ام از سر دلسوزی بود، یک جور ترحم بچگانه. می دانستم آینه به او دروغ می گوید، او توی هیچ کارتونی زیبا نبود. نزدیک ترین دوستش، کسی که به او این همه اعتماد داشت، توی چشمش نگاه می کرد و دروغ می گفت. شاید برای همین است ما به هیچ آینه ایی اعتماد نداریم. چاق می شویم، لاغر می شویم، از دیگران سوال می کنیم، ابرو برمی داریم، مو کوتاه می کنیم، لباس پرو می کنیم، باز آینه را باور نداریم!... مدام دنب

یه توپ قلقلی و یه شیب تند و یه دشت پراز گل

فقط اما یه گودال کوچیک و یه تنهایی و یه دل تنگ